سناریو نویسی دشمن خبیث

مانده ام در اقتدار بی چون و چرای دشمن که تا درون بازداشتگاههای ما هم نفوذ کرده است. اصلا بیخود نیست که اغلب نمایشنامه نویسان و فیلمسازان بزرگ دنیا یا یهودی الاصل اند یا آمریکایی و اروپایی. کسانی که مدام در حال سناریو نویسی برای ما هستند و طوری هم زیرکانه می نویسند که فقط عده ای معدودی متوجه آن می شوند و عقل بقیه از درک آن عاجز است. نامردها حالا که راه افتاده اند توی خیابان های ما آدم کشی می کنند هیچ، حالا راست راست رفته اند داخل بازداشتگاهها و فیلم های پور. نو اجرا می کنند. همینجوری اگر بهشان رو نشان دهیم، می روند عضو مجمع تشخیص مصلحت و نماینده مجلس و قاضی و روحانی و... می شوند. حالا درست است که ما آزادی مطلق در کشورمان داریم، و در راستای همین آزادی اندکی به دشمن اجازه می دهیم که راحت آدم کشی کنند، و باتوم به دست بروند کوی دانشگاه و راحت و بدون شناسنامه اجساد یخ زده را بی نام و نشان دفن کنند و این حرفا، اما دیگر نباید از این آزادی مطلق سوء استفاده کنند و بروند توی بازداشتگاهها و کارهای بد با نامحرم انجام دهند. لامصب ها اینقدر حرفه ای هستند، ردی هم ازشان برجا نمی ماند. یک سری اشباح هستند که هر از چند گاهی در حوادثی ظاهر می شوند، ماموریت خودشان را انجام می دهند و بدون اینکه شناسایی یا محاکمه شوند ناپدید شده و در مواقع لزوم دوباره برمیگردند. به این می گویند سناریو نویسی ناب دشمن خبث. مرگ بر دشمن.